A poza tym nawet jeśli nie robili sekcji zwłok (co byłoby raczej logicznym rozwiązaniem, jeśli chce się leczyć ludzi!), to Gimbutas wskazuje, że w zachowanych pochówkach kości nie leżały w pozycji anatomicznej, co może wskazywać, że przed pogrzebem wystawiano ciało na rozszarpanie przez ptaki padlinożerne, a zakopywano dopiero objedzone kości. (Redaktorka dodaje, że alternatywna teoria to pochówek po wcześniejszej ekshumacji.) Od siebie dodam, że rozszarpywanie ciał przez sępy pokazuje jedna z komnat w Çatal Hüyük, tutaj obrazek znaleziony przez google:

http://www.feedback.nildram.co.uk/richardebbs/essays/images/catalhuyuk3.jpg

Kiedy takie ciało sobie leży na wyeksponowanej platformie i jest jedzone, to raczej trudno byłoby nie dostrzec szczegółów. (Nie mówiąc już o szczegółach jakie można dojrzeć samemu patrosząc zwierzęta.)

Jak widać, zapomniałam we wpisie wspomnieć o pochówkach, a trochę już było, ale nie chciałam robić streszczenia całości książki :)